tut elimi,tut korkuyorum...

terkedilmiş bir köydeyim;

havlayan birkaç köpek kalmış burada;

ben onlardan çok korkuyorum...

fırında taze ekmek pişiren annem de yok;

karnım aç, korkuyorum...

beni burada unutmuşlar mı;

alıp başlarını gitmişler mi;

burada olmak ta istemiyorum;

büyümek de...

küçüğüm;küçücüğüm kocaman dünyada;

bilmiyorum daha birşey;

hatta hiç birşey...

bildiğim tek bir şey var;

korkuyorum hayattan??!.

neresi hap-solduğun yer,

neresi özgürlüğün bittiği ???

o taraf mı,

neresi??

ben kimim?
dünyaya gelen,
neden dünyaya geldiğini öğrenemeden
ölüp giden.

evet! ben belki bir şairim,
belki ressam ya da balerin.
ve artık neden yaşadığını bilen..

ben dünyaya şiir yazmak, resim çizmek, dans etmek için gelen
artık ''ne'' olduğunu bilen.

peki ya sen kimsin sen?

düşse,

yağmur damlalarıyla beraber umut,

damlasa-süzülse...

hatta yağmur düşse!

...

pencereme

bu

gece,

AY

düşSE...